عرفه
دل در جوشش ناب عرفه، وضو ميگيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري ميشود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لبها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست دادهاند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شدهاست. پنجره باران خورده چشمها از ضريح اجابت، تصوير ميدهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روح بخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش ميكند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه...

+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم آبان ۱۳۹۱ ساعت 17:47 توسط عطیه

اینجا وبلاگ ورودی های 88 آب دانشگاه تهرانه! یه جایی برای جمع شدن و دوستانه دور هم بودن! اینجا همه چیز آزاده به شرطی که این گرما رو سرد نکنه!